Rendeux
Langs de N34 tussen La Roche-en-Ardenne en Hotton, aan de rand van het park van het kasteel van Rendeux, staat het monument voor de ontmijners van het Belgische leger. Het is een sobere maar indrukwekkende herdenkingsplaats die herinnert aan een vaak vergeten, maar bijzonder gevaarlijke opdracht in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Nadat de gevechten waren afgelopen, lag het Ardense landschap nog jarenlang bezaaid met landmijnen, granaten, obussen en ander niet-ontploft oorlogstuig. Om het land opnieuw bewoonbaar en veilig te maken, werden Belgische ontmijners ingezet, mannen die dagelijks hun leven riskeerden bij het opsporen en onschadelijk maken van deze explosieven.
------------------------------------------------------------------Het monument van Rendeux
Als men op de foto klikt, opent zich deze in een andere tab
Het monument in Rendeux werd opgericht ter nagedachtenis aan vijf van deze ontmijners die in 1946 tijdens hun dienst om het leven kwamen. De keuze voor Rendeux is niet toevallig: in dat jaar bevond zich hier een regionaal hoofdkwartier van de ontmijningsdienst voor de provincie Luxemburg. Vanuit deze plek werden talloze gevaarlijke opdrachten in de Ardennen gecoördineerd, een streek die zwaar geleden had onder de oorlog en vooral onder het Ardennenoffensief.
Het monument zelf is opgebouwd uit ruwe Ardense natuursteen en heeft een massieve, sobere vormgeving die past bij de ernst van het onderwerp. Het monument werd opgericht en ingehuldigd in 1947 met de hulp van 2 secties van het Première Battaillon de Déminage, die respectievelijk bevolen werden door de Luitenanten René DAYE en André DENAMUR. Dit, toch wel impossant, monument bestaat uit een muur in zandsteen, identiek aan deze van ons nationaal monument te Stavelot en bestaat uit twee laterale panelen en een centraal, vooruitspringend, paneel uit witte steen. Op dit laatste paneel staan de namen vermeld van de slachtoffers en onze symbolische bom. Bovenaan staat de veelzeggende inscriptie: Ceux qui moururent pour que revive notre terre — Zij die stierven zodat ons land opnieuw kon leven. Deze woorden vatten de essentie van hun opdracht samen: pas na het opruimen van de explosieven kon de wederopbouw echt beginnen.
Op het monument staan de namen en overlijdensplaatsen van vijf Belgische ontmijners gegrift. Drie van hen — soldaat Jean Koecher, soldaat Joseph Ledent en soldaat M. Vanderschelde — kwamen om op 19 januari 1946 in Manhay, toen een lading landmijnen ontplofte tijdens het verplaatsen ervan. Adjudant Arsène Grenier verloor zijn leven op 23 april 1946 in Montleban bij Gouvy, nadat een obus explodeerde tijdens manipulatie. De laatste naam is die van soldaat Georges Chavagne, die op 14 mei 1946 in Rendeux zelf omkwam nadat hij een mijn van het zogenoemde S-type had betreden. Hun dood toont aan dat de oorlog voor velen nog lang niet voorbij was, ook al zwegen de wapens officieel al maanden.
Het monument herdenkt niet alleen deze vijf mannen, maar staat symbool voor alle ontmijners die na de oorlog hun leven waagden om België opnieuw veilig te maken. Hun werk gebeurde vaak onder grote tijdsdruk, met beperkte middelen en met kennis die nog in ontwikkeling was. Regelmatig wordt het monument nog steeds bezocht door oud-ontmijners, militaire vertegenwoordigers en herdenkingsverenigingen, die er bloemen neerleggen en stilstaan bij het offer dat hier wordt herdacht.
Zo vormt het ontmijnersmonument van Rendeux een stille maar krachtige herinnering aan een cruciale, levensgevaarlijke taak in de schaduw van de oorlog: het opruimen van de dodelijke resten ervan, opdat het land en zijn inwoners opnieuw konden leven zonder angst.
------------------------------------------------------------------Bloemneerlegging aan het monument van Rendeux op 20 juni 2006
Als men op de foto klikt, opent zich deze in een andere tab
