Een ploeg van het Derde Peloton van de Vierde Compagnie van het Bataljon Ontmijning (gelegerd te...) werd op 9 januari 1946 naar Kalmthout (Greef 112) gestuurd om daar 75mm obussen op te laden. Het Peloton stond onder bevel van MAHIAM en de ploeg zelf werd geleid door Korporaal André PAIMPARET. De ploeg zelf bestond, naast André, uit Korporaal Albert MINNE en de soldaten Emile DETOURNAY, Emile JOYEUX, en Fernand LESIRE. De chauffeur van de vrachtwagen was de Soldaat Léon DECREM van de Derde Sectie van de Territoriale Dienst Antwerpen en dus in versterking. Daarnaast was Soldaat Henry HEIDERICH ook deel van de ploeg, maar hij moest op dat moment een boodschap naar Brussel brengen en werd zo gespaard. Allen waren ze Dienstplichtigen.

Wat er aan voorafging:

De tweede wereldoorlog liep naar zijn einde. Antwerpen was reeds bevrijd en de noordelijke gemeenten zullen vlug volgen. Om te voorkomen dat een munitievoorraad in het landgoed van Koch te Gooreind in handen van de geallieerden kwam legde de Duitse bezetter een munitietrein in. Op 9 september 1944 vertrok een stoomtrein met 32 wagons vol munitie richting Nederland. Ter hoogte van Heide werd de trein een eerste maal door de geallieerden onder vuur genomen. De trein vertraagde om te Kijkuit de bocht te kunnen nemen. Een beetje verder sprongen de machinist en stoker van de locomotief. Wanneer de trein door de velden reed werd de trein opnieuw onder vuur genomen. Dit was ter hoogte van overweg 45, waar nu de viaduct ligt. De munitietrein schoot in brand en ontplofte. Slechts vier wagons bleven gespaard. De volgende dag werden ook deze in brand geschoten.

Na de bevrijding liet de gemeente Kalmthout een ploeg ontmijners komen. De ontmijners moesten, langs ongeveer een kilometer spoorlijn, alles opruimen. De bedoeling was om alle niet ontplofte munitie te verzamelen, en per vrachtwagen af te voeren.

Op woensdagmorgen 9 januari 1946 waren zes Waalse ontmijners aan het werk. Het noodlot slaat toe, wanneer uit de handen van één van de jonge ontmijners een obus glipte en ontplofte. Hierop ontstond een enorme explosie. Drie soldaten, Léon Decrem, Emile Detournay en André Paimparet, waren op slag dood. Twee andere soldaten, Emile Joyeux en Albert Minne, overleden kort daarna aan hun verwondingen. Slechts één soldaat, Henry Heiderich overleefde het ongeval. Op de dag van het ongeluk kreeg hij de opdracht om een boodschap naar Brussel te brengen. Wanneer hij terug in Kalmthout aankwam om zijn collega's te helpen, zag hij ze dood liggen.